
مجید یوسفی نوید در جمع خبرنگاران با اعلام این خبر افزود: با عنایت به اینکه در مدیریت شهری کنونی با رویکردهای جدید ، نیروی انسانی و بهره گیری از توان و تخصص مهندسین ذیصلاح یک سرمایه نهادی محسوب می شود ، به منظور تسهیل و تسریع امور شهروندان ، حذف مراحل زائد اداری ، شفاف سازی قوانین ومقررات ، جلوگیری از سوء استفاده احتمالی از ضوابط مجموعه های اداری ، شکل گیری ساختار علمی ومناسب ، و از همه مهمتر کاهش چشمگیر زمان صدور پایانکار این تفاهم نامه منعقد شد.
یوسفی نوید اضافه کرد: این تفاهم نامه برای تهیه نقشه تک خطی به منظور استفاده درواحد صدورپایانکار شهرداری همدان و کمیسیون ماده 100 توسط مهندسین نقشه برداری دارای پروانه اشتغال به کار سازمان نظام مهندسی ساختمان استان فی مابین شهرداری همدان و سازمان نظام مهندسی ساختمان استان منعقد شده است .
وی در این خصوص اظهار کرد: بدین صورت که پس از تشکیل پرونده توسط مالک در واحد پایانکار شهرداری وتاییدیه واحد های شهرسازی ، املاک ، حقوقی ، فنی و...بازدید وتایید مسئول پایانکار شهرداری، طی مکاتبه ای ازطرف شهرداری ، مالک جهت انتخاب مهندس نقشه بردار ذیصلاح به سازمان نظام مهندسی ساختمان استان همدان معرفی میشود ، که اساس تفاهم نامه مذکور ، نقشه های تایید شده توسط مهندس نقشه بردار و سازمان نظام مهندسی ملاک عمل صدورپایانکار شهرداری و کمیسیون ماده 100 خواهدبود.
معاون شهرسازی و معماری شهرداری همدان گفت: امیداست با همگرایی بیشتر ، مشارکت موثر و اجرای هماهنگ دستور العمل های تکمیلی این تفاهم نامه توسط مهندسین ذیصلاح و مدیریت شهری همدان ، تسهیل در امور شهروندان ، تکریم ارباب رجوع و پیشبرد و بهبود امور شهری را شاهد بوده و زمینه های ایفای نقشه موثرتری برای مشارکت عمومی در مدیریت شهری را فراهم آورد .
مجید یوسفی نوید در پایان از مساعدت ها وحمایت های دست اندرکاران انعقاد تفاهم نامه از جمله معاون هماهنگی امور استانداری و اعضاء شورای اسلامی شهر ، مدیران کل ادارت شهرسازی و ثبت اسناد و املاک و ریاست سازمان نظام مهندسی که نقش ویژه ای در تحقق این امر داشته قدر دانی و تشکر کرد.

رئیس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورا در این بازدید ضکمن تقدیر و تشکر از زحمات و تلاش دست اندرکاران احداث تالار بزرگ قرآن و مرکز همایش های بین المللی شهرداری همدان اظهار کرد: پس از تکمیل این تالار ظرفیت بسیار مناسب و بی نظیری برای برگزاری مراسم و همایش های بین المللی در غرب کشور است.
رضا غلامی خجسته با بیان اینکه مساحت تالار بزرگ قرآن 11 هزار متر مربع است اضافه کرد: پروژه تالار بزرگ قرآن مجموعه ای فرهنگی است که در ۱۴ هزار متربع زیربنا و در ۳ طبقه با ۸ سالن برای جلسات و کنفرانسها، ۲۱ کلاس آموزشی و اداری و نیز سالن های آمفی تئاتر، نمازخانه، کتابخانه، قرائت خانه، سالن قرآنی و غذاخوری احداث شده است.
خجسته افزود این ظرفیت بزرگ اگر مورد بهرهبرداری قرار گیرد میتوان استفاده بسیاری از آن در راستای توسعه فرهنگی شهر و نیز مبارزه با تهاجم فرهنگی داشت.
وی با اشاره به ساخت راهروهای تالار قرآن اظهار کرد: این راهروها طرفیت خوبی را برای برگزاری 14 نمایشگاه مختلف را به طور همزمان دارد.
رییس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر همدان ادامه داد: سالن اصلی این مجموعه فرهنگی که در زیر گنبد قرار دارد در صورت تکمیل ظرفیت هزار و 200 نفر را دارد که با کل ظرفیت سالن های این پروژه دو هزار نفر ظرفیت ایجاد می شود که می تواند در غرب کشور بی نظیر باشد.
رضا غلامی خجسته اضافه کرد: استانهای غرب کشور می توانند از ظرفیت تالار بزرگ برای برگزاری مراسم و همایش های قرآنی، علمی، فرهنگی و ... استفاده کنند.
خجسته در پایان پیشنهاد کرد: با توجه به اینکه سالن های مجموعه تالار بزرگ قرآن و مرکز همایش های بین المللی شهرداری همدان دارای به ظرفیت دو هزار نفری بوده و این مجموعه فاقد پارکینگ است بر این اساس شهرداری باید به طور جدی زمینی در جوار این مرکز برای احداث پارکینگ تملک کرده و عملیات اجرایی انرا در اولویت کاری قرار دهد.

به گزارش همدان ورزش؛ اکبر عروتی موفق معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا و دبیر جشنواره خورشید طوس در مورد برگزاری این جشنواره به میزبانی دانشگاه بوعلی سینا در گفتگو با خبرنگار روابط عمومی دانشگاه گفت: رشد فضای معنوی در دانشگاه و آگاهی هرچه بهتر و عمیق تر جوانان و دانشگاهیان از مبانی فرهنگ رضوی با بهره گیری از زبان هنر و ايجاد زمينه رقابت سالم و شكوفايی استعدادهای نهفته دانشگاهيان، با رویکرد دینی و معرفتی به عنوان یکی از اولویت های فرهنگی محسوب می گردد. وی افزود: در این جشنواره با معرفي آثار برتر کشوری، فراهمآوري زمينهی بهرهمندي اهل هنر از فعاليتهای فرهنگی و هنری با محوریت فرهنگ رضوی و آموزه های دینی و فرهنگی امام رضا (ع) و ايجاد فضای تعامل،گفتگو و نقد هنری و ادبی، هدف ترغیب دانشجویان به آفرینش آثار فرهنگی ادبی مبتنی بر آموزه های فرهنگ اسلام شیعی است. دکتر عروتی موفق ادامه داد: دبیرخانه جشنواره خورشید طوس با حضور فعال نیرو های فرهنگی و ارزشی در معاونت فرهنگی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا از خردادماه سال جاری شروع به فعالیت نموده است. وی اظهار کرد: دومین جشنواره ملی دانشگاهیان، در بخش ادبی هنری جشنواره امام رضا (ع)، بخش دانشگاهیان، تحت عنوان جشنواره خورشید طوس، در سه بخش اصلی الف) سفرنامه رضوی ، ب) داستان کوتاه با مضامین رضوی و ج) خاطرات رضوی و هم چنین در بخش جنبی، پوستر داستان، که بخش گرافیکی این جشنواره بوده و هنرمندان گرافیست آزاد در آن فعالیت دارند و با روش های مختلف ( نقاشی، گرافیک ترکیبی، کولاژ و گرافیک کامپیوتری و تصویر سازی)، با تلفیق روایت ،داستان و یا حدیث در مورد امام رئوف و یا تبدیل خاطرات دیگران به یک پوستر گرافیکی، به سبک آزاد، به خلق آثار هنری می پردازند. دبیر جشنواره خورشید طوس خاطرنشان کرد: در مرحله اول ارسال تصویر اثر برای ثبت در جشنواره کافی بوده و در مرحله دوم دریافت اصل اثر از طریق پست به دفتر دبیرخانه قابل پذیرش می باشد. معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه بوعلی سینا تصریح کرد: جوایز این جشنواره عبارتند از اهداء تندیس جشنواره به همراه لوح افتخار و جایزه نقدی به کلیه نفرات اول تا سوم که درهر بخش جشنواره به برگزیدگان تعلق خواهد گرفت. دکتر عروتی موفق افزود: به انتخاب هیأت داوران، این جشنواره، دو اثر در هربخش را به عنوان آثار برگزیده مشخص و معرفی خواهد کرد و جوایز نقدی به همراه لوح سپاس به برگزیدگان تعلق خواهد گرفت. وی تأکید کرد: آخرین زمان ارسال آثار به دبیرخانه جشنواره تا 20 آبان ماه 95 بوده و زمان برگزاری جشنواره در تاریخ های 23 و24 آذر ماه 95 در دانشگاه بوعلی سینا خواهد بود. دبیر جشنواره خورشید طوس خاطرنشان کرد: تنها راه ارسال آثار در بخش های مختلف جشنواره به جز بخش نامه ای به امام رضا(ع)، که هم از طریق تحویل حضوری و هم ثبت در سایت قابل دریافت است، بقیه بخش های جشنواره فقط از طریق سامانه وب سایت جشنواره قابل پذیرش می باشد. معاون فرهنگی و اجتماعی دانشگاه اضافه کرد: هر هنرمند می تواند در همه بخش ها شرکت کند و در هربخش نیز می توانند تا 5 اثر به دبیرخانه جشنواره ارسال نمایند، که البته لازم به ذکر است به درخواست شرکت کنندگان و درج در وب سایت جشنواره، در پایان، گواهی شرکت در جشنواره به هنرمندان گرامی تقدیم خواهد شد.

به گزارش همدان ورزش؛ در این بازدید ضکمن تقدیر و تشکر از زحمات و تلاش دست اندرکاران احداث تالار بزرگ قرآن و مرکز همایش های بین المللی شهرداری همدان اظهار کرد: پس از تکمیل این تالار ظرفیت بسیار مناسب و بی نظیری برای برگزاری مراسم و همایش های بین المللی در غرب کشور است.
رضا غلامی خجسته با بیان اینکه مساحت تالار بزرگ قرآن 11 هزار متر مربع است اضافه کرد: پروژه تالار بزرگ قرآن مجموعه ای فرهنگی است که در ۱۴ هزار متربع زیربنا و در ۳ طبقه با ۸ سالن برای جلسات و کنفرانسها، ۲۱ کلاس آموزشی و اداری و نیز سالن های آمفی تئاتر، نمازخانه، کتابخانه، قرائت خانه، سالن قرآنی و غذاخوری احداث شده است.
خجسته افزود این ظرفیت بزرگ اگر مورد بهرهبرداری قرار گیرد میتوان استفاده بسیاری از آن در راستای توسعه فرهنگی شهر و نیز مبارزه با تهاجم فرهنگی داشت.
وی با اشاره به ساخت راهروهای تالار قرآن اظهار کرد: این راهروها طرفیت خوبی را برای برگزاری 14 نمایشگاه مختلف را به طور همزمان دارد.
رییس کمیسیون فرهنگی اجتماعی شورای اسلامی شهر همدان ادامه داد: سالن اصلی این مجموعه فرهنگی که در زیر گنبد قرار دارد در صورت تکمیل ظرفیت هزار و 200 نفر را دارد که با کل ظرفیت سالن های این پروژه دو هزار نفر ظرفیت ایجاد می شود که می تواند در غرب کشور بی نظیر باشد.
رضا غلامی خجسته اضافه کرد: استانهای غرب کشور می توانند از ظرفیت تالار بزرگ برای برگزاری مراسم و همایش های قرآنی، علمی، فرهنگی و ... استفاده کنند.
خجسته در پایان پیشنهاد کرد: با توجه به اینکه سالن های مجموعه تالار بزرگ قرآن و مرکز همایش های بین المللی شهرداری همدان دارای به ظرفیت دو هزار نفری بوده و این مجموعه فاقد پارکینگ است بر این اساس شهرداری باید به طور جدی زمینی در جوار این مرکز برای احداث پارکینگ تملک کرده و عملیات اجرایی انرا در اولویت کاری قرار دهد.
در دنیای فوتبال تیمهای بسیار زیادی بودهاند که اعضای آنان در یک سال یا مقطع زمانی، در کنار هم بازیهای کاملا یکدست و تماشایی ارائه کردهاند که نامشان در تاریخ ماندهاست.
اما همچنین در یکی،دو دهه اخیر در برخی تیمها بازیکنانی در کنار هم قرارگرفتند که آنچنان با هم هماهنگ عمل کردند که چشم بسته میتوانستند یکدیگر را در زمین مسابقه پیدا کرده، به هم به راحتی پاس دهند و موقعیتسازی کنند.
در این زمینه میتوان به نمونههای زیادی اشاره کرد. آنچه در پی میآید 20 زوج درجه یک فوتبالی سالهای نه چندان دور هستند که آنقدر در کنار هم عملکرد خوشی داشتند که نامشان در تاریخ ثبت شده است و البته به مرور زمان در خاطر هواداران تا حدودی فراموش شده اما نزد رسانهها همچنان به عنوان زوجهای فراموشنشدنی فوتبال مطرح هستند:
1-کریستیانو رونالدو و جرارد پیکه(منچستریونایتد، 2003)
2-دیوید ژینولا و وین رونی(اورتون، 2002)
3- دنی دیچیو و خوان سباستین ورون(سمپدرویا، 1997)
4- روبرتو مانچینی و آد آکینبیکی(لسترسیتی، 2000)
5-یان رایت و هنریک لارسون(سلتیک گلاسکو، 1999)
6-ایوان راکیتیچ، مسعود اوزیل (شالکه، 2007)
7-پپ گواردیولا و فرانچسکو توتی(آ.اس.رم، 2002)
8-رونالدینیو و جیجی اوکوچا(پاریسنژرمن، 2001)
9-تونی کروس و آرتورو ویدال(بایرلورکوزن،2009)
10-نیگل کواشی و خاویر ماسکرانو (وستهام،2007)
11- جیمی واردی و هری کین(لسترسیتی، 2012)
12-نیمار و فیلیپه اندرسون(سانتوس، 2009)
13- ژرمین پنانت و آندر هررا(ساراگوسا، 2009)
14-دیوید بکام و دیوید مویس(پریستون، 1995)
15-لوران بلان و رابی کین(اینترمیلان، 2000)
16-فرانک دبوئر و آلن هاتن(گلاسکو رنجرز، 2004)
17-نیکولا آنلکا و یوری ژورکایف(پاریسنژرمن، 1996)
18-کلادیو کانیگیا و گاوین رائه(دندی یونایتد، 2000)
19-رونالدو و کاسیمیرو(سائوپائولو، 2011)
20-پپ گواردیولا و روبرتو باجو(برشیا، 2001)
در دنیای فوتبال تیمهای بسیار زیادی بودهاند که اعضای آنان در یک سال یا مقطع زمانی، در کنار هم بازیهای کاملا یکدست و تماشایی ارائه کردهاند که نامشان در تاریخ ماندهاست.
اما همچنین در یکی،دو دهه اخیر در برخی تیمها بازیکنانی در کنار هم قرارگرفتند که آنچنان با هم هماهنگ عمل کردند که چشم بسته میتوانستند یکدیگر را در زمین مسابقه پیدا کرده، به هم به راحتی پاس دهند و موقعیتسازی کنند.
در این زمینه میتوان به نمونههای زیادی اشاره کرد. آنچه در پی میآید 20 زوج درجه یک فوتبالی سالهای نه چندان دور هستند که آنقدر در کنار هم عملکرد خوشی داشتند که نامشان در تاریخ ثبت شده است و البته به مرور زمان در خاطر هواداران تا حدودی فراموش شده اما نزد رسانهها همچنان به عنوان زوجهای فراموشنشدنی فوتبال مطرح هستند:
1-کریستیانو رونالدو و جرارد پیکه(منچستریونایتد، 2003)
2-دیوید ژینولا و وین رونی(اورتون، 2002)
3- دنی دیچیو و خوان سباستین ورون(سمپدرویا، 1997)
4- روبرتو مانچینی و آد آکینبیکی(لسترسیتی، 2000)
5-یان رایت و هنریک لارسون(سلتیک گلاسکو، 1999)
6-ایوان راکیتیچ، مسعود اوزیل (شالکه، 2007)
7-پپ گواردیولا و فرانچسکو توتی(آ.اس.رم، 2002)
8-رونالدینیو و جیجی اوکوچا(پاریسنژرمن، 2001)
9-تونی کروس و آرتورو ویدال(بایرلورکوزن،2009)
10-نیگل کواشی و خاویر ماسکرانو (وستهام،2007)
11- جیمی واردی و هری کین(لسترسیتی، 2012)
12-نیمار و فیلیپه اندرسون(سانتوس، 2009)
13- ژرمین پنانت و آندر هررا(ساراگوسا، 2009)
14-دیوید بکام و دیوید مویس(پریستون، 1995)
15-لوران بلان و رابی کین(اینترمیلان، 2000)
16-فرانک دبوئر و آلن هاتن(گلاسکو رنجرز، 2004)
17-نیکولا آنلکا و یوری ژورکایف(پاریسنژرمن، 1996)
18-کلادیو کانیگیا و گاوین رائه(دندی یونایتد، 2000)
19-رونالدو و کاسیمیرو(سائوپائولو، 2011)
20-پپ گواردیولا و روبرتو باجو(برشیا، 2001)
طلسم پرسپولیس مقابل نفت تهران سرانجام شکست و شاگردان برانکو توانستند مقابل این تیم به پیروزی برسند تا هم نوار ناکامی 4 ساله پرسپولیس پاره شود و هم یک تیم دیگر از فهرست تیمهایی که برانکو موفق به شکست آن ها نشده، خارج شود.

از سد بتونی تا تیمهای همیشه بازنده
به گزارش مشرق، با نگاهی به جدول عملکرد تیمهای لیگ برتری مقابل پرسپولیس تحت هدایت برانکو متوجه میشویم 5 تیم همیشه مقابل ارتش سرخ برانکو شکننده بودهاند. استقلال اهواز، پیکان تهران، راهآهن، سیاه جامگان و ملوان پنج تیمی هستند که صد در صد بازیهای رودررو مقابل پرسپولیسِ برانکو را بازنده بودهاند.
82 امتیازی که برانکو برای پرسپولیس گرفته است
برانکو از اولین روزی که در لیگ برتر روی نیمکت پرسپولیس نشسته است تا کنون 43 بازی هدایت سرخپوشان را برعهده داشته که از این تعداد بازی، 23 بازی را برده، 13 بار به نتیجه تساوی رضایت داده و 7 بازی را هم با شکست از میدان خارج شده است.
برانکو سربلند در بازی حیثیتی
هواداران استقلال و پرسپولیس همیشه از حساسیت ویژه خود برای دیدار دو تیم مقابل یکدیگر صحبت کردهاند و گاها شنیدهایم بسیاری از هواداران حاضرند در لیگ به جای خاصی نرسند اما در دربی مقابل حریف سنتی خود پیروز باشند. برانکو از این حیث هم عملکرد مناسبی داشته و در بین هواداران محبوبیت ویژهای کسب کرده است.
![]()

بازیگر سرشناس سینمای ایران معتقد است سایه سیاست در عرصه فرهنگ اجازه نمیدهد، امور فرهنگی مسیر طبیعی خود را طی کند.

در حال حاضر مشغول پرداختن به امور زندگی هستم. بیشتر وقتم صرف آشپزی و خانهداری میشود و سامان دادن به کارهای جانیار و کمک به او در کارهایش اولویت زندگیام است. اوقات فراغتم را نیز به ورزش و مطالعه میپردازم.
این اواخر فیلمنامه خوبی به دستتان رسیده که روی آن تامل کنید و بخواهید دربارهاش تصمیمگیری کنید؟
زمانی که من بیرون از ایران هستم، تقریباً از سینما بیخبر میشوم و از طریق اینترنت و فضای مجازی پیگیر اتفاقات میشوم و موضوعات را دنبال میکنم. اما فیلمنامهای با نام «هجرت» موجود هست که یکی دو سال پیش روی آن کار میکردم و به پیشنهاد برخی از دوستان در کشور سوئد آماده شد که موضوعی درباره مهاجرت دارد. قرار بود این پروژه تابستان گذشته اجرایی شود که به خاطر شرایط من و قراردادم با پروژه «ماه تیتی» متاسفانه به سرانجام نرسید و فصلش هم گذشت. امیدوارم سال دیگر بتوانم آن را انجام بدهم.
به تازگی فیلم «گاهی» با بازی شما وارد شبکه نمایش خانگی شده است، چقدر از خروجی این کار راضی هستید؟
حقیقتش این است که از فیلم «گاهی» اصلاً راضی نیستم. خروجی کار بسیار ضعیف از آب درآمده است؛ به دو دلیل خیلی مهم: اول اینکه تهیهکننده و کارگردانش اشخاصی نابلد بودند! نتیجهاش هم میشود این که با وجود زحمت عوامل و انرژی که گذاشتیم، کار بسیار سطحی از آب درآمده است و ایراداتی فاحش دارد.
«آخرین بار کی سحر را دیدی» هم به زودی وارد چرخه اکران میشود فکر میکنید این فیلم میتواند در اکران موفق باشد؟
درباره «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» نمیتوانم هیچ نظری بدهم چون هنوز نتیجه کار را ندیدهام. اما در مورد اینکه میتواند موفق باشد، ندیده هم میتوانم بگویم که چرخه اکران در ایران و موفقیت در فروش فیلم به عوامل زیادی بستگی دارد که این عوامل متاسفانه نه سینمایی و فرهنگی و نه هنری هستند. در حال حاضر تاثیرات ویرانگر سیاست است که بر روی حیات سینما سایه افکنده و روی فروش فیلمها تاثیر میگذارد.
راستی پروسه قانونی که داشتید برای بازپسگیری حق و حقوقتان از فیلمهای «آخرین بار کی سحر را دیدی» و «گاهی» طی میکردید به کجا رسید؟
بعد از یک سال و چندین ماه دوندگی در ایران و خارج از ایران نهایتاً کار به جایی رسید که خانه سینما و شورای حل اختلاف، حق را به بنده دادند. طرفین دعوا را که آقای امیر پورکیان (فیلم «گاهی») و آقایان فرزاد موتمن و سعید عصمتی(«آخرین بار کی سحر را دیدی؟!») بودند ملزم به پرداخت دیونشان به اینجانب کردند. درنهایت وقتی کار به ارشاد رسید این وزارتخانه کم کاری کرد و من به حقم نرسیدم.
درهمین راستا آخرین بار با آقای فرجی صحبت کردم که قولهایی شنیدم مبنی براینکه جلوی اکران این فیلمها گرفته میشود تا حسابشان را تسویه کنند، اما این اتفاق هم نیفتاد.
هردو فیلم «گاهی» و «آخرین بار کی سحر را دیدی؟» اکران شد و میشود و متاسفانه به نظر میرسد ما همچنان باید از حقوق خودمان بگذریم اگرچه حق با ماست. دلیل آقایان درباره فیلم «گاهی» این بود که با حکم قوه قضاییه، حکم خانه سینما بلااثر میشود و نکته جالب و تاسفبرانگیز ماجرا هم این است که آن حکمی که امیر پورکیان به ارشاد ارائه داده، یک فتوکپی بدون امضا است! دوستان در ارشاد حتی به خودشان زحمت ندادند که از او بخواهند حکم اصلی را ارائه بدهد و فقط منتظر هستند تا با کمترین نشانهای مسئولیت را از دوش خودشان بردارند.
به گفته حقوقدانهایی که با آنها مشورت کردم، آن حکم مشکوک و ایرادات جدی قضایی دارد. یکی از ایرادات این است که من را مجهول الآدرس اعلام کردند درحالی که از بنده سه نشانی در پرونده موجود است؛ از جمله نشانی که خانه سینما هم حکم را به آن ارسال کرده است. معلوم است که آقای پورکیان و دوستان از غیبت من استفاده کردند و ادعایی مخدوش را به قاضی رساندند که این قاضی به نظر نه از سینما خبری داشته و نه از حضور من در خارج از ایران و آدرسهایم در کشورم.
یکی دیگر از ایرادات این است که نوشتهاند متن به امضای فرد رسیده نه هیئت مدیره درحالی که یک هیئت، شورای حل اختلاف بوده است و... همه اینها را کنار بگذاریم ارشاد بیتوجهی غیرمسئولانه کرده است که حتی اگر حکم درست باشد هم زمانی برای اعاده دادرسی و تجدید نظرخواهی در حکم وجود دارد و حکم هنوز قطعی نیست که آنها نسبت به این بند بیتوجه بودند.
نمیدانم چطور به آموزههای دینیمان نگاهی ندارند که حتی یک کشور هم با کفر ممکن است حیات داشته باشد، اما با ظلم نه و این یک ظلم مشهود است و در این موضوع حق مسلم من خورده شد. مسئولان، فیلم در چرخه اکران کم دارند و برای همین حاضر هستند هر فیلمی را اکران کنند و در این راستا با سادهانگاری حقوق کسانی مثل من را زیر پا میگذارند. در کل باید بگویم تنها بزنگاه برای رسیدن من به حقم ارشاد بود که آن هم به لطف بعضی از مدیرانش از دست رفت، این میزان از تعهد و وظیفهشناسی را به آنها تبریک میگویم و برای خود و همکارانم متاسفم.

من با تهیهکننده قرارداد منعقد کرده بودم و آماده شده بودیم که برای اقامت پسرم و تحصیلش راهحلهایی پیدا شود تا من بتوانم هفت ماه با این پروژه همراه باشم اما متاسفانه به نظرم رسید که این پروژه توان انجام تعهدات را ندارد. درنهایت با تایید حدس بنده از طرف تهیهکننده متوجه شدیم نه تنها قولهایی که به بنده داده شده که حتی بر امضاهایی که در قرارداد وجود داشت هم جای شک و شبهه بود. برای همین من ترجیح دادم دوستیها حفظ شود و مشکل دیگری برایم پیش نیاید.
هنرمندان اغلب نسبت به این موضوع که به ناحق مورد داوری و قضاوت قرار میگیرند گلایه میکنند این گلایه ها از وقتی بیشتر شد که نشریه یالثارات اول نسبت به پوشش هنرمندان در جشن حافظ و حالا به سه نفر از سینماگران شاخص هتاکی و توهین کرده است ، شدت گرفت. شما به عنوان یکی از بازیگران مهم سینمای ایران در این باره واکنش یا اظهارنظری ندارید؟
نظری ندارم، اما به شکل خیلی کلی میتوانم بگویم که متاسفانه این گردابی که هنرمندان در آن مشغول غرق شدن هستند به این دلیل است که تنها از زاویه سیاست به مسائل نگاه، و فرهنگ نادیده گرفته میشود. برخوردها همه سیاسی است و کنشها همه براساس منافع سیاسی است. اگر کنشی انجام بشود قطعاً سیاسی است و اگر انجام نشود هم باز سیاسی است.
متاسفانه به ریشهها پرداخته نمیشود؛ ریشهها یعنی اصلاح قوانین سینمایی، یعنی ایجاد قوانین جدید در مجلس و گذراندن آن از تصویب برای همه نهادها، ریشهها یعنی تعریف درستی از فرهنگ و نگاه ما به آن و اینکه اساساً چه توقعی از آن داریم. ریشهها یعنی اینکه تمام فرهنگ را در مقابله با سینما و موسیقی و نابودی دیدهایم. مسائلی که باید از ابتدا در مدارس به بچهها آموزش داده شود مثل نحوه رابطه با دیگران، رانندگی، بهداشت، نگهداری از محیط زیست، اخلاق پهلوانی و.... کاملاً نادیده گرفته میشود و همه چیز صرفاً از زاویه سیاست و سیاستزدهگی دارد به قهقهرا میرود.
امیدوارم با این اتفاقات مسئولین به خودشان بیایند و کاری بکنند. این مسائل و توهینها مستقیماً مرتبط با بهداشت روانی و ناهنجاریهایی است که اگر کمی مسئولین سیاست را کنار بگذارند و به مسائل انسانی توجه نشان بدهند شاید شاهد تغییرات مثبت باشیم.
به نظر شما خانه سینما با هیات مدیره جدید و سازمان سینمایی تا چه حد توانستند حقوق از دست رفته بازیگران و هنرمندان را به آنها برگردانند؟ آیا در این زمینه موفق عمل کردند؟
من یک آدم فرهنگی هستم و علاقهای ندارم حرف سیاسی بزنم، اما به واسطه دغدغههای فرهنگیام حضور ویرانگر سیاست را در این عرصه، پررنگتر از هرچیزی میدانم. متاسفانه در زمینه فرهنگی، دولت اصلاً و به هیچ عنوان موفق نبوده و عقبگرد داشتیم؛ این دیگر اظهرمنالشمس است. بیش از هرچیز به نظر میرسد که همیت دولت در سیاستهای وزارت ارشاد مورد غفلت واقع شد. امیدوارم این رویه هرچه سریعتر اصلاح شود چون تمام این مسائل ریشه فرهنگی دارد. خودخواهیها، بیتوجهی به دیگران، ظلم ، فساد و... همه و همه به خاطر فقر فرهنگی است.
امسال به مناسبت ایام محرم برای چندمین بار «مختارنامه» این بار در قالب تلهفیلمهای موضوعی از تلویزیون پخش میشود. پخش چندمین باره این سریال شما را خوشحال یا ناراحت میکند؟ از این جهت میپرسم ناراحت که وقتی سریالی چند بار روی آنتن برود، لوث میشود و حتی مخاطبان ثابت گذشتهاش را هم از دست میدهد.
وقتی هنور بعد از بارها پخش میبینم که مخاطبین با شوق نگاه میکنند و بازی من و سریال هم برایشان تکراری نشده قطعاً باعث خوشحالی من است. اما از چند جهت هم موجب نگرانیام می شود به جای اینکه بگویم ناراحت میشوم باید تاکید کنم که نگران میشوم چرا که در درجه اول این موضوع نشان دهنده این است که تولیدات خوب انجام نمیشود و اصطلاحاً کفگیر به ته دیگ خورده است.
دومین موضوعی که نگرانم میکند این است که ممکن است این مجموعه به جهت تکرار زیاد به قول شما لوث شود. اما چیزی که بیشتر نگرانم میکند این است که بازهم نگاه سیاسی - عقیدتی بر موضوع سایه انداخته؛ نگاهی که هنر را موظف میداند و برایش کارکرد متصور است و آن کارکرد را هم در معنی کردن فرهنگ به صورت خیلی محدود و فقط با توجه خطوط قرمز تلویزیون و ارشاد پیش میبرد نه نگاه و دغدغهمندی فرهنگی.
وقتی به ریشهیابی این پدیده هم برسیم که قطعاً همگی نگرانتر میشویم وقتی ندانیم این نگاه با سرنوشت کشور ما چه خواهد کرد. درنتیجه با عنوان همه این نگرانیها باید بگویم امیدوارم وقتی که «مختارنامه» نزد مردم عادی شد و از آن استقبال نکردند این مجموعه دیگر پخش نشود.

حالا که بیشتر اوقات سال را خارج از کشور زندگی میکنید نگاهتان به سینمای ایران و جوایزی که به تازگی نصیبمان شده است چیست؟
از نگاه من اصلا ما سینمایی نداریم به معنای اینکه وقتی مخاطبان، فروش و تولید قابل دفاع وزین مثل تکستارهها میآیند و میروند این دیگر اسمش سینما نیست چون جریان نیست، اتفاق است؛ یک اتفاق نادر. اما در جریان تولید مداوم حرفهای خواه ناخواه آثار قابل دفاع و وزین هم بیرون میآید چون در آن شرایط کارگردانان سینما با تعداد بیشتری و بازیگران و عوامل متعدد در حال اجرای فیلمنامههای متنوع و براساس سلیقه ها و گروههای سنی مختلف جامعه خواهند بود نه فقط با اهداف و جهتگیریهای صرفاً حکومتی.
سینمایی که کارهای فرمایشی داشته باشد و اتفاقات تکستارهای، سینمای مداوم و صاحب حیات نیست. مثل بچهای است که نشسته است و هرچند ماه یک بار بلند میشود و دوباره می نشیند؛ این کودک سالم نیست چون نشسته است، فعلاً که نشسته است امیدواریم کمی بعد کلاً نخوابد.
نمیخواهید دوباره طبع کارگردانیتان را امتحان کنید و این بار فیلم سینماییتان بسازید؟ پروژه «آمبولانس» که چندسال پیش خبری شده بود عملیاتی نمیشود؟
با صراحت اعلام میکنم که تا وقتی مسئولین فعلی ارشاد از وزیر تا مدیران میانی بر سرکار هستند، من دیگر در سینمای ایران کاری نخواهم کرد. از همه بیشتر هم خودم متاسف هستم اما این تنها راهی هست که برای مقابله با این اتفاقات دارم. دوستی می گفت در دوره قبل هربار به ارشاد میرفتی با جواب «نه» برمیگشتی اما در این دولت پاسخ «آره» میگیری اما کارت انجام نمیشود. این تلخکامیاش بیشتر است. آنچه که برمن میرود نماد و سمبلی است از آن چیزی که برهمه ما سینماگران میرود.
سوالی که اینجا برای من پیش میآید این است که یعنی اگر نقشی بسیار خوب و وسوسهکننده به شما پیشنهاد شود حاضر هستید که پاسخ منفی بدهید و کار نکنید؟ یعنی اگر به طور مثال اصغر فرهادی هم به شما یک نقش خوب در فیلمش پیشنهاد بدهد شما حاضر هستید آن پیشنهاد را رد کنید؟
ببینید من باز تاکید میکنم که با این سیاستهای ارشاد دیگر در سینمای ایران کار نخواهم کرد؛ یعنی تولیدی که در داخل ایران باشد و براساس قواعد وزارت ارشاد و چرخه اکران و مسائل حقوقی مرتبط با آن (از جمله شکایات) صورت بگیرد. وقتی رویه این باشد بله دیگر کار نخواهم کرد؛ البته شاید بتوان این را هم گفت که درحال حاضر دیگر کارگردانی که بخواهد اینقدر من را وسوسه کند که در فیلمش نقشی بازی کنم وجود ندارد و تولیدات اینقدر ترغیب کننده نیستند.
فقط میماند همان آقای فرهادی که آن هم قطعاً اگر در یک پروسه تولید جهانی باشد صد در صد بدون فکر پاسخ مثبت خواهم گفت. اما اگر آن پروژه داخل ایران باشد و براساس فیلمنامه مصوبی ارشاد و درگیر چرخه و شورای اکران و با این مدیران باشد، بله، قطعاً خواهم گفت: نه!
معاون وزیر جهاد کشاورزی در خصوص عدم پرداخت بدهی 25 میلیارد تومانی "م.پ" پسر اسطوره فوتبال ایران به شرکت بازرگانی دولتی ایران بابت خرید برنج و شکر بعد از گذشت بیش از یک و نیم سال گفت: آقای "م.پ" قول داده است که طلب خود را به شرکت بازرگانی دولتی ایران پرداخت کند و ضمانتنامه ارائه دهد، اما ما نیز در این خصوص شکایتنامه خود را تنظیم کردهایم.
وی در خصوص ملکی که "م.پ" از بستگان درجهیک خود بهعنوان وثیقه در منطقه لواسانات در گرو گذاشته است افزود: ملکی که "م. پ" در گرو شرکت بازرگانی دولتی برای خرید برنج و شکر (به مبلغ 25 میلیارد تومان) قرار داده در مرحله کارشناسی قیمت است تا درصورتیکه فرد یادشده بدهی خود را تسویه نکند، ملک وی به مزایده گذاشته شده و به فروش برسد.
قنبری گفت: ملک وی در مرحله ارزیابی و قیمتگذاری است و با رأی دادگاه میتوانیم ملک را به فروش برسانیم. او قول داده است که بدهی خود را پرداخت کند اما درصورتیکه بدهی خود را پرداخت نکرد ملک وی به فروش میرسد.
به گزارش خبرگزاری تسنیم، پسر اسطوره فوتبال ایران که اواخر سال 93 از شرکت بازرگانی دولتی برنج و شکر نسیه در قبال رهن یک ملک خریده بود، باگذشت بیش از یک سال و نیم 25 میلیارد تومان پول دولت را پس نداده و در ماههای گذشته نیز با تنظیم شکایتی در دادگاه خواستار ابطال سند رهنی شده است.
بر اساس سندی که در اختیار این خبرگزاری است، ملکی که شرکت "ر.س.ا." متعلق به "م.پ." بهعنوان رهن در قبال خرید برنجها به شرکت بازرگانی دولتی معرفی کرده، مشکلدار است و مالک این ملک که از بستگان درجهیک "م.پ." هست، از شرکت بازرگانی دولتی شکایت کرده و خواستار ابطال سند رهنی شده است.
با همه این تفاسیر، (عدم بازپرداخت 25 میلیارد تومان پول دولت در یک سال و نیم گذشته، سود قابلتوجهی که از این پول نصیب خریدار شده و بروز مشکل قانونی برای بازپسگیری این پول از ناحیه دولت)، آقای "م.پ." و پدرش اخیراً در نامهای به رئیسجمهور با طرح این ادعا که در این معامله دچار ضرر و زیان شده است، خواستار مهلت 4 ساله برای بازپرداخت تنها اصل بدهی (بدون سود) و سالانه مبلغ 5 میلیارد تومان شدند که یکی از معاونتهای رئیسجمهور در هامش این نامه به مدیرعامل شرکت بازرگانی دولتی نوشت که مساعدت شود، ولی شرکت بازرگانی دولتی زیر بار این سفارش نرفت.